[Yaoi Boy Love]
Chapter 7








...



“ ไอเหี้ยคีย์!!! มึงกับกูได้เลือดสาดกันแน่ โอ๊ยย!! ” ผมขยับตัวกำหมัดแน่นเตรียมจะต่อยไอ้คนขึ้นชื่อว่าคีย์ แต่ก็ผมต้องร้องโหยหวนออกมาก่อนด้วยความเจ็บระทมที่ต่างพากันประสานเข้ามาอย่างน่าสะพรึง


ผมรู้สึกเจ็บแสบที่ช่องทางรักและสะโพกของผมมาก เหมือนเพิ่งไปรบเจอศึกหนักมาอย่างนั้นแหละ


ผมมองข้างกายผมพบว่าร่างสูงกำลังนอนกอดผมหลับตาพริ้มอยู่ ทำให้ผมต้องกระชากแขนมันออกจากกระเกาะกุมเอวผม ก่อนที่ผมจะขยับตัว ผมได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งและรู้สึกว่ามีอะไรเหนียวๆระหว่างช่องทางขาของผม


พอผมเปิดผ้าห่มที่คลุมร่างของผมอยู่แมร่ง!! ชัดเลยว่ะ!!! กูเสียตัวให้มึงแล้วหรอว่ะ!!! กูเปลื่อยเปล่า! มีน้ำขาวขุ่นอยู่พร้อมกับหยดเลือดที่ติดปะอยู่บนระหว่างขาผมและผ้าปูที่นอนสีขาวละเอียดเต็มไปหมดเลย....


“ ไอ้คีย์มึงตื่นมาเดี๋ยวนี้!!!!! ” ผมเรียกร่างสูงเสียงเข้มและได้แต่ตีเข้าไปที่ตัวร่างสูงเบาๆเท่านั้น เพื่อปลุกให้ร่างสูงตื่นขึ้นมา เพราะผมไม่สามารถขยับตัวได้มากกว่านี้ เพียงแค่นั่งอยู่กับที่ความเจ็บร้าวราวกับร่างจะฉีกขาดก็ถลาถมมามากพอแล้ว จะให้ผมสู้ลุกขึ้นจะไหวรึ!?


“ ......... ” ร่างสูงที่เริ่มรู้สึกตัวจากแรงตีเบาๆหลายทีที่ตามตัวและต้นแขนลืมตามพริ้มทำให้เผยเห็นนัยน์ตาคนเข้มดำโฉบเฉี่ยวที่กำลังจ้องมองมาทางผม ผมที่เห็นว่าร่างสูงรู้สึกตัวและตื่นจากห้วงนิทราแล้ว



เปรี๊ยะ!!!!



ผมตบหน้าของร่างสูงที่ได้รูป นัยน์ตาคมเฉียบหันไปอีกข้าง ผิวหน้าเมื่อโดนกระทบจากฝ่ามือแรงตบอย่างไม่เบาแรงของผมเข้าไป หน้าของไอ้เหี้ยนั้นสีแดงระเรืออย่างเร็ว เป็นรอยมือแดงของผมสลักไว้บนหน้าเลย ตอนนี้กูเหมือนผู้หญิงเสียตัวในละครเลยว่ะ!!! ตบหน้าพระเอก!!!(?)


“ แค้นนี้กูต้องชำระ!!! มึงเอาครั้งแรกของกูไป!!! ” ผมตวาดเสียงสั่นด้วยความเจ็บร้าวและความเสียใจที่เสียครั้งแรกไป ไม่ได้เก็บไว้ให้กับคนที่รัก แถมผมยังถูกผู้ชายทำแบบนี้ด้วย มีอะไรกันนะ แมร่ง!! น่าสมเพชที่สุดในโลกเลย อยากตะโกนดังๆว่า กูเสียตัวแล้ว!!!


“ ตื่นมาก็ทำร้ายกูเลยนะ ” ร่างสูงพูดอย่างเนือยๆ พร้อมกับจับท้ายทอยตัวเองเป็นเชิงเมื่อยคอ นัยน์ตาคมเข้มหลับพริ้มสักพักอย่างพักสายตาปรับแสงให้เข้าที่ก่อน จากที่โดนแรงตบผมเข้าที่หน้าอย่างไม่รู้ตัว สักครู่เปลือกตาก็เปิดขึ้นนัยน์ตาเข้มจ้องตาผมอีกครั้ง


“ มึงทำกับกูแบบนี้ได้ไง!!!!! ” ผมตวาดเสียงลั่นอีกครั้ง ทำให้ร่างสูงยิ่งไม่สบอารมณ์หนักกว่าเดิม ผมมองร่างสูงอย่างไม่เกรงกลัว ตอนนี้คีย์มันเหมือนหมดสภาพยังไงไม่รู้ ผมที่ยุ่งกระเซอ แผ่นอกที่เปลือยเปล่า ท่อนร่างยังสวมกางเกงทับเอาไว้อยู่ ยังไงมันก็หล่ออยู่ดีแหละครับ!! ถึงจะเพิ่งตื่นมาก็เถอะ


“ ครั้งแรกของมึงแมร่งซิงๆอยู่เลยว่ะ ฮ่าๆ ” ร่างสูงแค่นหัวเราะในลำคออย่างสบอารมณ์และตอกย้ำว่าเมื่อคืนมึงเสียตัวให้กูแล้ว!!


“ หุบปาก!!!! ” ผมบอกอย่างไม่สบอารมณ์เช่นกัน แมร่ง!! กูเสียตัวให้มึง มึงยังทำหน้าอย่างไม่รู้ร้อนอีกหรอว่ะ ไอ้เชี่ยคีย์ กูเสียตัวให้มึงเชียวนะว้อยย!!!


แค้นนี้กูต้องชำระมึง!! ประสบการณ์กูไม่เคยผ่านมือใครมาเลยทั้งญี่ปุ่นทั้งไทย กูไม่เคยแม้กระทั่งจูบหรือมีอะไรกับใครเลย แต่มึงคนเดียวที่พรากทุกอย่างไม่จากกู มึงต้องรับผิดชอบ!!! (?)


“ มึงต้องชำระหนี้แค้นของกู!!! มึงกับกูได้ตายกันไปข้าง!!! ” ผมยกมือกางแขนขึ้นกะจะต่อยเข้าไปที่หน้าไอ้คีย์ให้มันหงายไปหลังนอนไป แต่ผมก็ต้องยุบตัวฮวบลงไปเอง เมื่อผมขยับตัวสะโพกที่เพิ่งผ่านศึกหนัก


ผมจดจำครั้งคราวมันได้ดีทุกฉากทุกตอน ในสมองเหมือนกำลังฉายภาพเก่าๆดั่งฟิลม์ในโรงภาพยนตร์เก่า สะโพกและช่องทางรักเริ่มปวดร้าวอย่างเฉียบพลัน


ผมส่งเสียงไม่พอใจในลำคอพร้อมสบถกับร่างกายตัวเองที่ยุบฮวบไปอย่างไร้เรี่ยวแรง


“ แรงจะเดินยังไม่มี แล้วจะมาทำอะไรกูได้ ” ร่างสูงแสยะยิ้มร้ายมุมปากตามแบบฉบับ ผมเกลียดยิ้มแบบนี้มันจริงๆว่ะ!!


ร่างสูงทิ้งยิ้มหยันไว้ให้กับผมและไสหัวออกจากห้องไป ตอนนี้ห้องนอนนี้เหลือแต่ผมเพียงผู้เดียว ความเจ็บที่โหมกระหน่ำรวมเจ็บแสบ ทำให้ผมไม่สามารถขยับตัวได้มาก ถึงจะเจ็บแค่ไหนแต่ผมก็พยายามเดินเข้าไปทีห้องน้ำในห้องเพื่อไปจัดการล้างขาให้เรียบร้อยก่อน


ผมใช้แขนแกร่งของตนเองยันกายบางลุกขึ้นมาอย่างทุลักทุเลพร้อมก้าวขาเดินอย่างช้าๆเชื่องๆหยิบจับอะไรที่สามารถพยุงตัวเองให้เดินไปยังห้องน้ำเบื้องหน้าที่อยู่เพียงไม่กี่ก้าวให้ได้ แต่แมร่งไกลว่ะ!


ผมรู้สึกเจ็บแสบที่ช่องทางที่ถูกสอดใส่จากศึกหนักหนาที่แสนระห่ำ กลิ่นคาวเลือดจากตัวและที่นอนยังคละคลุ่งมาแตะจมูกผมอยู่เลย


ผมเข้าใจแล้วการที่เสียครั้งแรกไปมันรู้สึกยังไง...บอกได้เลยครับว่ามัน!!!.....มันเจ็บปวดโคตรๆอ่ะ ทั้งร่างกาย จิตใจแมร่งก็ด้วย!!!



แค้นนี้มึงกับกูได้ชำระกันแน่!!!!!!



เมื่อผมจัดการล้างตัวเองอาบน้ำอย่างสาหัส โคตรแสบอ่ะครับตอนลงน้ำ น้ำตาผมแทบเล็ด อะไรมันจะแสบขนาดนี้!! ถึงผมจะไม่เคยมีอะไรกับใคร แต่ผมก็ยังรู้จักวิธีล้างกายอยู่มั่งแหละนะ บอกได้คำเดียวว่า เจ็บ แสบ น้ำตาแทบย้อย!!


ผมมองเสื้อผ้าตัวเองที่กองกับพื้นห้องแสนเย็นเฉียบด้วยความเย็นจากเครื่องปรับอากาศ ผมหยิบเสื้อของผมขึ้นมาดูที่ถูกร่างสูงฉีกขาดเมื่อคืนอย่างไร้สภาพและก้มหยิบกางเกงของผมเองที่ถูกโยนไว้ใกล้ๆกับเสื้อเช่นกันมาสวมใส่


ใส่กางเกงอย่างเดียวก็ได้ว่ะ แมร่ง!ไม่ใส่เสื้อละ! เยินขนาดนี้ กูว่ามึงฉีกให้ขาดเป็นเศษๆเลยก็ได้มั้งไอ้เชี่ยคีย์ แมร่งแค่ฉีกเสื้อกูก็ใส่ไม่ได้ละ! เอามาต่อติดกาวใส่ใหม่ได้มั้ยว่ะ ? ประหยัดดี.....


ผมจัดการใส่กางเกงด้วยความเจ็บแสบที่ต้องอ้าขาใส่กางเกงขายาวนี่ โคตรเจ็บอ่ะ เดินก็ว่าเจ็บแล้วนะ แต่ตอนใส่กางเกงแทบไม่มีแรง


เมื่อผมจัดการใส่กางเกงเสร็จแล้ว ผมก็เดินผ่านหน้ากระจกที่เหมือนกับโต๊ะเครื่องแป้งแต่ใหญ่กว่านั้น กระจกใบเบ้อเริ้มอ่ะ เมื่อผมเดินผ่านก็ต้องสะดุดตากับกระจกบานนี้


ผมมองสภาพตัวเองที่มีรอยแดงจ้ำๆแดงก่ำทั้งแผ่นอกบาง ซอกคอ ด้านหลังของผมเองด้วย เหมือนผมเพิ่งไปถูกรุมโทรมมาเลยว่ะ!! ไอ้คีย์มันทำรอยพวกนี้แน่เลยอ่ะ แขนเขินมือไม้ผมยังมีรอยแดงเต็มเหมือนแมลงรุมกัดเลยด้วยซ้ำ


ผมมองสำรวจรอยตามร่างกายรอยแดงก่ำต่างๆผ่านกระจก อย่างนี้กูจะออกไปไหนรอดว่ะ!!! แดงโคตรสัส! อย่างกับกำลังผ่านศึกรุมโทรมมาอย่างไหงอย่างงั้นนะ!!



ปึง!!!!



ผมเปิดประตูห้องนอนออกอย่างแรงไม่สนราคาประตู พอเปิดปุ๊ปก็เห็นร่างสูงนั่งดูโทรทัศน์บนโซฟาหน้าทลอนอย่างไม่รู้สึกรู้สาที่เมื่อคืนทำอะไรลงไปบ้างกับร่างกายผม ทั้งรอยแดงก่ำเป็นรอยจูบทั่วตัวอย่างกับโดนรุมโทรม รอยแดงตามข้อมือที่ถูกล็อคด้วยกุญแจมือ


จะว่าไปมันถอดกุญแจมือแล้วหรอว่ะ ? มันโยนกุญแจให้หมาคาบไปแดกแล้วนี่หว่า ?


ผมก้าวขาสั้นๆที่กักกลั้นไว้ด้วยความเจ็บสาหัสปางตาย ผมพยายามทำตัวปรกติอย่างไม่รู้สึกเจ็บใดๆ แต่จริงๆแล้วโคตรเจ็บอ่ะ น้ำตาแทบไหลแล้ว!!! ขาที่ยืนอยู่ก็สั่นๆแทบจะทรุดฮวบลงไปเลย แต่คนอย่างดรีมต้องเข้มแข็งไว้สู้ต่อไป เพราะผมคือท.ทหารอดทน!


“ มะ....มึงแค้นนี้กูกับมึงต้องชำระกัน ” ผมพูดเสียงกระตุกกระตักกักกลั้นความเจ็บเอาไว้ในช่วงขาที่ยืนอยู่


“ มึงจะชำระอะไรครับเมีย แรงจะยืนยังไม่มีเลย ” คีย์ยักคิ้วให้ผมเป็นเชิงมีชัยและเดินไปเอาอะไรบางอย่างจากห้องหนึ่ง ตามด้วยกล้องวีดีโอที่อยู่ในกำมือ


เชี่ย!! ลืมเลยว่ะ มันถ่ายวีดีโอเมื่อคืนเอาไว้!!!


ผมพยายามก้าวขาให้ยาวและเร็วที่สุดอย่างลวกๆทดความเจ็บแสบของสะโพกและช่วงขาเอาไว้ในใจ เพื่อที่จะเอากล้องวีดีโอจากร่างสูง แต่ผมที่ตัวเตี้ยกว่าคีย์ทำให้ผมไม่สามารถเอากล้องคืนจากมันได้ มันถือเอาไว้สูงๆทำให้ผมเอื้อมไม่ถึงและผมตอนนี้สภาพร่างกายไม่เอื้ออำนวย ทำให้ก้าวกระโดดไม่ได้ดั่งใจที่หมายเอาไว้



ด้วยเหตุผลที่ว่า.......



มันสูงครับ! ตัวแมร่งโคตรสูงเลย เชี่ย! มึงสูงเกินไปหรือว่ากูเตี้ยเกินไปว่ะ ผู้ชายเหมือนกันแต่ เสือ ก ตัวไม่เท่ากัน บ้านกูก็เลี้ยงสมบูรณ์นะว้อย!! แต่ทำไมมึงทั้งสูงกว่ากูทั้งตัวใหญ่กว่ากูเนี่ยยย


ผมที่สภาพร่างกายเจ็บแสบทั่วช่องทางรักและแถวสะโพกทำให้ไม่สามารถกระโดดคว้าแย่งวีดีโอของมันได้ เหตุผลที่ผมต้องแย่งก็คือ......มีเซ็กส์กันเมื่อคืนมันถ่ายเอาไว้นะสิครับ!!! โคตรชั่วว่ะ ไอ้เลววว!!! สัสสสส!!!


“ ไอ้สัสมึงจะทำอะไรกับวีดีโอนั่น มึงถ่ายเอาไว้ทำเชี่ยอะไร ” ผมถามขึ้นเมื่อตัวของผมตอนนี้ขาทั้งสั่นไหวด้วยความเจ็บทำให้ล้มฮวบไปนั่งพับเพียบตรงพื้นห้องอย่างไร้ศักดิ์ศรีแทบไม่มีแรงยืนแล้ว


“ แบล็คเมล์มึงไง ” คีย์ตอบอย่างสั้นๆเนิบๆได้ใจความ กระจ่างทุกข้อสงสัย!!!


“ ห๊า!!! มึงจะทำเชี่ยไรแบล็คเมล์กูเนี่ยนะ กูถามเถอะมึงไม่เคยรู้จักกูเลยด้วยซ้ำ แล้วมึงมาเอากับกูเนี่ยนะ มาบอกว่ากูเป็นเมียมึงอีก!! ”


“ ต่อไปนี้มึงคือเมียกู จำเอาไว้!! ” เสียงเข้มเอ่ยตวัดอย่างเฉียบขาด ทำเป็นหูทวนลมไม่สนใจคำพูดของผม เหมือนคำพูดของผมเป็นแค่เศษธาตุในอากาศ


“ เมียบ้าดิ!!! กูไม่มีผัวว่ะครับ กูเป็นชาย!! ” ผมยังไม่หยุดเถียงร่างสูงที่ตอนนี้มองอย่างโหดด้วยนัตน์ตาคู่สวยนั่น ผมก็ยังคงนั่งพับเพียบอยู่ท่าเดิมเช่นเคย ใส่กางเกงตัวเดียว แผ่นอกบางเปลือยเปล่า ล่อแหลมยังไงไม่รู้ว่ะ =___=


ผมรู้สึกว่าไอ้สัสคีย์มันเหลือบๆมองรอยแดงที่ตอนนี้กระหน่ำเต็มตัวผมจากเมื่อคืนด้วยนะ เหมือนผมคิดไปเองว่ามันมองอ่ะ มันเหลือบแค่แว๊บเดียวเท่านั้น มองต่ำๆด้วย อย่างกับผมไร้ศักดิ์ศรียอมเสียตัวให้มัน ถ้าผมขัดขืนได้ ผมทำไปนานแล้ว!!!


“ ต่อไปนนี้กูเนี่ยแหละเป็นผัวมึง จำไว้ด้วยละมึงคือเมียกูและอีกอย่างกูไม่ได้รักมึง ” ร่างสูงบอกอย่างปัดไร้ซึ่งความรักที่มีต่อผม ถามกูหน่อยนะครับ! ว่ากูรักอยากมีมึงเป็นผัวรึเปล่า ถึงมึงจะเอากับกูแล้ว แต่กูก็ไม่ได้อยากให้ผัวมารับผิดชอบอะไรหรอกนะ


“ กูไม่เป็นเมียมึง!!!!! ” ผมพูดกระแทกเสียงเน้นย้ำความมีอิสรภาพ ทำให้ร่างสูงแหงนหน้ามองผมด้วยแววตาแนวต่ำๆผละจากกล้องวีดีโอ


ผมนึกออกแล้ว ถ้าขโมยกล้องมาได้แล้วหักเมมโมรี่ทิ้งซะ ผมก็ไม่ถูกแบล็คเมล์แล้ว......


“ มึงจะมาแบล็คเมล์อะไรกูได้ รู้จักกูดีแล้วหรอ ? ” ผมเอียงคอมองถาม ที่เอียงคอเนี่ยเพื่อมองกล้องที่มันถือให้ชัดๆนะสิครับ เผลอมันเผลอตัวผมจะได้ชกไป อย่าคิดว่าผมจะมาทำท่าแอ๊บแบ๊วให้มันหน่อยเลย! ฟันไปเถอะคนอย่างกูไม่มีคำว่า 'อ่อย' อยู่ในพจจนานุกรม

“ กูรู้จักมึงดีแล้วกัน มึงชื่อจริงชื่อ ดรัณภพ นฤวัตปกรณ์ เกิด 14 สิงหาคม 25XX อายุ 19 ไปเรียนที่ญี่ปุ่นตอนม.ต้น เพิ่งกลับมาไทยเร็วๆนี้ เรียนมหาลัยเอกชน คณะวิศวะ อยู่ปี2 กูรู้ลึกถึงมึงขนาดนี้ กูจะแบล็กเมล์มึงทำไมจะทำไม่ได้ ” ร่างสูงร่ายยาวประวัติคุณนบพนาที่ผมก่อการเอาไวทั้งหมดอย่างกำชัยอยู่ในมือ =__= (เวอร์) รู้ลึกว่ะ!!! รู้ถึงผมเคยไปอยู่ญี่ปุ่นเลยหรอเนี่ย!! ผมว่าตอนย้ายผมแทบไม่เคยบอกใครเลยนะ!! เอาข้อมูลมาจากไหนนักว่ะ!!


“ มึงรู้ได้ไง ” ผมถามเสียงอ่อนคิ้วขมวดเข้าหากันเป็นเชิงสงสัย


“ กูเก่ง ” ร่างสูงบอกอย่างมั่นใจแขนหนาทั้งสองข้างกอดอกไว้เป็นเชิงหนักแน่นว่าชีวิตผมในตอนนี้อยู่ในกำมือของมันแล้ว


“ กูถามว่ามึงรู้ได้ไง มึงรู้จากใคร!! ” ผมตวาดลั่นอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อผู้ชายนามว่าคีย์ที่ยืนอยู่เบื้องหน้ามองผมอย่างเหยียดหยามลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างผู้ชนะ มันจะชนะกูอะไรนักหนาว่ะ! ซิงก็เพิ่งจะเสียให้มันสดๆร้อนๆ ยังจะมาแปล็คเมล์กูอีก เชี่ยเอ๊ย!!


“ ไม่ใช่เรื่องของมึงไม่ เสือ ก” คีย์ตวัดหางตามองและก้าวเดินมานั่งตรงโซฟาเจ้าเก่า พร้อมกับยื่นกล้องวีดีโอให้ผมดู ผมจึงต้องใช้แขนทั้งสองข้างหยัดตัวเองลุกขึ้นและก้าวต้อยๆมานั่งลงข้างๆคีย์ที่โซฟา


ผมเหลือบมองไปยังวีดีโอที่เป็นจุดสนใจของตัวเองในตอนนี้ซึ่งอยู่ในมือของคีย์เจ้าของคลิปนี้ แมร่งถ่ายโคตรเก่งอ่ะ! เสือ ก เห็นหน้ากู แต่ไม่เห็นหน้ามึง! ผมจ้องมองคลิปวีดีโอที่อยู่ในมือมันเหมือนเป็นภาพตอกย้ำเรื่องราวที่เพิ่งผ่านมาของผม เสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังสนั่น เสียงครางของผมที่สั่นระริก เม็ดเหงื่อที่ลื่นไหลตามตัว รอยจูบที่ประทับมาไม่ขาดสาย เสียงครางอารมณ์ร้อนของทั้งร่างสูงและร่างบางออกมาอย่างกระเส่า ตอนนี้ผมโคตรจะช็อกอ่ะ ผมแทบจะคลั่ง!! เมื่อคืนผมถูกทำแบบนี้ ถ้าทุกคนต้องมาเห็นสภาพผมแบบนี้ละก็......โอ๊ยยย!!! อนาคตกูหมดเละ!!!


“ เป็นไง ลีลากูเยี่ยมใช่มั้ยละ ” ร่างสูงหันมาสบตากับผมพร้อมเหยียดยิ้มหยัดมุมปาก ตอนนี้ผมสะอึกที่ลำคอจนเสียงเปร่งไม่ออก ความรู้สึกที่คับแน่นวยลำคอจนสื่อให้ฝ่ายตรงข้ามรู้ไม่ได้ว่าตอนนี้ผมอยู่ในอารมณ์ไหน


“ มึงดูเอาไว้ซะไว้ไปปรับปรุงมาใช้ลีลาใหม่ๆกับกูด้วย ชีวิตกูกับมึงคงต้องอยู่กันอีกยาวนาน ” ร่างสูงลากเสียงเข้มยาวระลอก


“ มึงต้องการอะไรกันแน่ ” ผมเหลือตามองจ้องอย่างคาดคั้นหาผ่านทางนัยน์ตาคมของร่างสูงว่าเขานั้นมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ ทำไมถึงต้องทำกับผมเยี่ยงงี้ ? ทำไมต้องแบล็คเมล์ผมด้วย ? ครั้งแรกของผมทำไมต้องพรากของผมไป ? ทั้งๆที่อยากจะถามไถ่มากมายแต่มันก็ไปอุจุที่ลำคอทุกคำพูดเฉยเล



กูเกลียดคนอย่างมึง!!!!



“ มึงต้องการอะไรกันแน่!! ” ผมตวัดเสียงดุอย่างอดกลั้นอดสู่ไม่ไหวจะเคลียร์เมื่อผมถามครั้งแรกไปด้วยเสียงอารมณ์เนิบๆไม่ขึ้นไม่ลง แต่ตอนนี้ผมอดกลั้นมามากพอแล้ว เพราะความแค้นที่มันชิงซิงผมไป แถมยังจะมาแบล็คเมล์ผมอีก ผมอดกลั้นไม่ไหวแล้ว ขอปลดปล่อยเถอะ!!! (?)


ร่างสูงหัวเราะในลำคอก่อนจะเผยอริมฝีปากสีแดงซีดเอ่ยอะไรออกมาให้ผมได้ยินชัดถ้อยชัดคำด้วยหูสองข้างที่มี


“ มึง-ต้อง-มา-เป็น-เมีย-กู !!!! ” ร่างสูงพูดเน้นอย่างชัดถ้อยชัดคำ เสียงเข้มแกมบังคับเป็นเชิงให้ผมทำตาม แต่ใครจะง่ายมาเป็นเมียมันละ!! ผมไม่ต้องการให้มันรับผิดชอบ ซิงแมร่งเสียไปละ! กูไม่อยากให้มึงมารับผิดชอบอะไรหรอกน่ะว้อยย!!!


“ กูไม่เป็น!!! ” ผมยังขัดขืนร่างสูงเต็มพิกัด มันคิดสั้นป่าวว่ะเนี่ย อยากมาลองดีให้กูเป็นเมีย!!


“ มึงต้องเป็น!!! ” เสียงเข้มเอ่ยอย่างสู้ไม่ถอยและเอ่ยต่อออกมาว่า.....คำพูดมันทำให้ผมสะท้านทั้งตัวครับ หัวใจเย็นจับขั้วโลก เวลาหยุดเคลื่อนไหว เหมือนมีคนหยุดมันเอาไว้


“ ไม่งั้นกูจะแบล็คเมล์มึง!!!! ” เสียงเข้มเอ่ยลั่นดังเป็นเสียงสะท้อนกึกในหัวของผม


“ ไอ้เชี่ย!!! ไอ้เลว!!! กูเกลียดมึง!!! ” ผมสบถอย่างหัวเสียไม่นึกว่าคำพูดที่เฉียบคมนั่นทำให้ใจผมแทบสลายด้วยคำพูดแบบนั้น ถ้ามันเอาคลิปมาแบล็คเมล์ผมให้ประชาชนชาติไทยได้รู้ละก็…..



ชีวิตผมจบเห่!!!!!



ร่างสูงเอ่ยต่ออีกอย่างไม่จบ ผมนั่งนิ่งด้วยความสะท้านตาประสานกับร่างสูงที่นั่งปิดวีดีโออยู่ข้างๆกาย


“ กูมีอะไรมาเสนอให้กับมึง ”


“ อะไร ? ” ผมถามห้วนๆยักคิ้วอย่างสงสัย


“ กูมีเกมส์ที่กูคิดเองให้มึงเล่น กูเพิ่มความเสมอภาคให้กับมึง ถ้ามึงเล่นเกมส์นี้ชนะกูละก็มึงไม่ต้องมาเป็นเมียกู แถมกูจะคืนคลิปให้มึงด้วย แต่..... ” ร่างสูงเว้นช่วงเสียงเพื่อเน้นความชัดเจนขึ้น “ ถ้ามึงแพ้มึงต้องมาเป็นเมียกูในช่วงสามเดือนนี้!!! ”



สิ้นสุดเสียงเข้ม หัวใจผมเริ่มขวักไขว่อย่างน่าโมโหหัวสมองประมวลคำพูดทุกอย่างที่คนอย่างไอ้คีย์มันพูดออกมา ผมขมวดคิ้วอย่างหน้าเครียดใช้ความคิด ผมควรจะเล่นกับมันดีมั้ย ? ถ้าผมแพ้ ผมต้องเป็นเมียมันตั้งสามเดือนแน่ะ แต่อีกข้อเสนอคือ ถ้าเกิดผมชนะ ผมก็ไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกับมันอีกและผมก็ยังได้วีดีโอไปด้วย ? เอาไงดีว่ะ!!!


กูแมร่งเครียดว่ะ!!!!!!







เกมส์แห่งชะตาชีวิตที่วิบัติได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว.....................

+++++++++++++++++++++++
เนื่องจากถูกแบนตอนจึงต้องย้ายมาลงในเฟสก่อน
ดูเพิ่มเติม